Ucho - TRENING SŁUCHOWY

Idź do spisu treści

Menu główne:

Metoda

Rola ucha

  • Słyszenie.
  • Kontroler zmysłu równowagi, koordynacji ruchowej oraz napięcia mięśniowego.
  • Przekaźnikowa- informacje dźwiękowe pochodzące z zewnątrz transmitowane są dalej, do centralnego układu nerwowego.
  • Ucho wewnętrzne symuluje mózg.
  • Mięsień bębenkowy i mięsień strzemiączkowy chronią przed hałasem.
  • Mięśnie ucha środkowego wpływają na jakość uwagi słuchowej.
  • Słuch odgrywa bardzo ważną rolę w rozwoju osobowościowym człowieka.
  • Pełni funkcję energetyzującą.

Rozwój

Ucho jest pierwszym organem kształtownym w rozwoju embrionalnym. Pojawia się w pierwszych dniach po poczęciu. Budowane jest niewiarygodnie szybko – gotowość do podjęcia czynności uzyskuje już w czwartym miesiącu ciąży. W piątym miesiącu życia płodowego ucho stanowi kompletny dojrzały organ, zdolny do przechowywania i kodowania informacji.

Budowa

1. Ucho zewnętrzne
2. Ucho środkowe
3. Ucho wewnętrzne

Dalszy odcinek narządu słuchu stanowi nerw słuchowy i szlaki nerwowe w ośrodkowym układzie nerwowym.

Ucho środkowe

W skład ucha środkowego wchodzi błona bębenkowa, jama bębenkowa z trzema kosteczkami słuchowymi oraz trąbka Eustachiusza. Jego zadaniem jest mechaniczne wzmocnienie i doprowadzenie fal dźwiękowych do ucha wewnętrznego.
Objętość ucha środkowego szacuje się na ok. 2 cm3. Jama bębenkowa stanowi wąską przestrzeń wysłaną błoną śluzową i wypełnioną powietrzem.

Młoteczek jest przyczepiony jednym końcem do bębenka i ciągnie go ku sobie, a drugim końcem jest zrośnięty z kowadełkiem w ten sposób, że przy ruchu bębenka młoteczek i kowadełko poruszają się razem. Kowadełko jest związane ze strzemiączkiem, tj. kostką w kształcie strzemienia, przyrośniętą do błonki zamykającej okienko przedsionka, prowadzące do ucha wewnętrznego.

Trąbka Eustachiusza - przewód łączący ucho środkowe z jamą gardłową (dł. ok. 3-4 cm), który pozwala na wyrównanie ciśnienia panującego w uchu środkowym do poziomu ciśnienia otoczenia w określonych sytuacjach (tj. przełykanie śliny, ziewanie, itd). Zapobiega to ewentualnemu stałemu wychyleniu błony bębenkowej.

Ucho wewnętrzne

Ucho wewnętrzne jest jednym z częsci składowych narządu słuchu. Składa się z szeregu połączonych ze sobą przestrzeni, w których wyróżnia się błędnik błoniasty i błędnik kostny. Błędnik kostny zawiera przedsionek, ślimak i trzy kanały półkoliste (boczny, przedni, tylny). Jest on wypełniony płynem.
Ze względu na funkcje błędnik dzieli się na część statyczną, do której należą przedsionek i kanały półkoliste (sygnalizacja zmian położenia głowy i utrzymywanie równowagi), oraz część słuchową, czyli ślimak (bodźce mechaniczne są zamieniane na impulsy nerwowe, wywołujące w mózgu wrażenia dźwiękowe).
Ślimak jest kanałem kostnym o kształcie ślimaka odpowiedzialnym za słyszenie. Podzielony jest wewnątrz na: schody przedsionka, schody bębenka, schody środkowe - w nich znajduje się narząd Cortiego.
Ucho wewnętrzne może reagować na bodźce dźwiękowe czego dowodem jest tzw. efekt Tullio, czyli zaburzenie równowagi po ekspozycji na silny hałas.

 
 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego